بازی The Sinking City 2 پس از هفت سال از انتشار نسخه اول، این بار با تغییرات اساسی و رویکردی متفاوت به سراغ مخاطبان ژانر ترس و بقا آمده است.
نسخه نخست که در سال ۲۰۱۹ روانه بازار شد، با وجود نمایش‌های امیدوارکننده‌اش نتوانست نمرات درخشانی کسب کند و در نهایت تجربه‌ای متوسط از آب درآمد. اما استودیو فراگویرز این بار با درس گرفتن از گذشته، نسخه‌ای ساخته که هم از نظر داستان و هم از نظر گیم‌پلی، فاصله معناداری با قسمت قبل دارد و بیش از هر زمان دیگری به آثار مطرح سبک ترس و بقا شبیه شده است.
جهانی آشنا با قصه‌ای تازه
وقایع این نسخه بار دیگر با الهام از آثار لاوکرفت طراحی شده و گیمر را به دهه بیستم میلادی می‌برد. این بار اما شخصیتی کاملاً جدید به نام کالوین رفرتی محور ماجراست و داستان در شهر آرکام جریان دارد؛ شهری که پس از یک سیل هولناک تقریباً به طور کامل زیر آب رفته و حالا نسخه‌ای ترسناک از ونیز را پیش روی بازیکن قرار می‌داده است. برای جابه‌جایی در این شهر غرق‌شده، قایق نقش اصلی را ایفا می‌کند و همین ویژگی، تجربه‌ای متفاوت از گشت‌وگذار در محیط‌های بازی‌های ترسناک رایج خلق کرده است.
داستان بازی حول محور همسر کالوین، فِی، شکل گرفته که به کما رفته و همین موضوع باعث می‌شود شخصیت اصلی تصمیم بگیرد به جای ترک شهر، راهی برای بازگرداندن او پیدا کند. روایت در قالب فلش‌بک‌ها و سینماتیک‌های متنوع پیش می‌رود و شخصیت‌های عجیب و غریبی که در طول مسیر با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید، جذابیت قصه را دوچندان می‌کنند. توئیست‌های داستانی نیز در مجموع هوشمندانه چیده شده‌اند و اتمسفر لاوکرفتی بازی، حتی اگر روایت سرراستی داشته باشد، ارزش یک بار تجربه کردن را قطعاً دارد.
گیم‌پلی در مسیر رزیدنت اویل
از نظر ساختار گیم‌پلی، The Sinking City 2 شباهت زیادی به آثار شاخص سبک ترس و بقا پیدا کرده است. هدایت کالوین از دید سوم‌شخص و روی شانه انجام می‌شود و ترکیبی از اکشن، حل معما و مسیریابی، هسته اصلی تجربه را تشکیل می‌دهد. عناصری آشنا مثل برگشتن به بخش‌های قبلی نقشه برای تکمیل پازل‌ها در بازی به وفور دیده می‌شود و در مجموع، بالانس قابل قبولی میان اکشن و بقا برقرار شده است.
یکی از نقاط قوت مهم بازی، پررنگ بودن عنصر بقاست. کالوین به هیچ وجه قهرمانی شکست‌ناپذیر نیست و مهمات هم به شکلی نیست که بتوانید همه دشمنان را به راحتی از سر راه بردارید. همین موضوع شما را وادار می‌کند روی مهارت‌هایی مثل جاخالی دادن و حتی فرار کردن تمرکز کنید و در نتیجه، حس ترس در بازی پررنگ‌تر از قبل می‌شود. البته مکانیک‌های بازی کمی خشک هستند؛ از شلیک گرفته تا جاخالی‌ها، انیمیشن‌ها روانی لازم را ندارند و حس بی‌وزنی سلاح‌ها باعث می‌شود حتی شاتگان هم آن قدرت واقعی را منتقل نکند.
دشمنان، باس‌ها و سیستم ارتقا
تنوع دشمنان در بازی قابل قبول است. پس از تسخیر بدن‌ها توسط کرم‌ها، آن‌ها دوباره به زندگی برمی‌گردند و زامبی‌های معمولی نوعی توده روی بدنشان دارند که شلیک به آن‌ها را مؤثرتر می‌کند. موجودات ریز و سریع هم هستند که با سرعت بالا خودشان را به شما می‌رسانند و حسابی آزاردهنده ظاهر می‌شوند. باس‌ها اما ضعیف‌ترین بخش بازی محسوب می‌شوند؛ طراحی و حتی بک‌استوری آن‌ها خوب است، ولی نبردها به دلیل خشکی مکانیک‌ها و چینش سناریو، حس حماسی مورد انتظار را منتقل نمی‌کنند.
سیستم ساخت و ساز نیز نقش پررنگی در بازی دارد. با گشت‌وگذار در محیط‌ها می‌توانید سرنخ پیدا کنید و با وصل کردن موارد مرتبط، امتیاز ارتقای قابلیت‌ها به دست آورید. پرک‌هایی که باز می‌شوند، کمک‌حال پیشروی هستند؛ مثلاً یکی از آن‌ها میزان مهمات تولیدی را افزایش می‌دهد و دیگری وقتی چراغ‌قوه خاموش است، آسیب بیشتری به دشمنان وارد می‌کند.
پازل‌ها و بخش بصری و صوتی
پازل‌های بازی دو دسته‌اند. برخی طراحی هوشمندانه‌ای دارند و برای حل آن‌ها باید با حوصله فایل‌های متنی را بخوانید و سرنخ‌ها را کنار هم بگذارید. اما بخشی دیگر صرفاً بر گشت‌وگذار و رفت‌وآمدهای مکرر تکیه دارد و به نظر می‌رسد بیشتر برای کش دادن بازی طراحی شده است. محدودیت اینونتوری هم با اینکه به‌خودی‌خود بد نیست، این موضوع را پیچیده‌تر می‌کند؛ پیشنهاد می‌شود صندوق‌هایی که کلید مخصوص می‌خواهند را سریع‌تر باز کنید تا فضای بیشتری در اختیار داشته باشید.
بدون شک یکی از بهترین ویژگی‌های The Sinking City 2، طراحی بصری و صوتی آن است. نورپردازی درجه‌یک شهر آرکام، حس دنیایی سراسر وحشت را به خوبی منتقل می‌کند و جزئیات بافت‌ها، ترکیب دوره تاریخی با فضای لاوکرفتی را چشم‌نواز و ترسناک جلوه می‌دهد. صداگذاری دشمنان و استفاده به‌جای موسیقی هم این حس را تقویت می‌کند و اجرای بازی حداقل روی نسخه پی‌سی روان است.
جمع‌بندی و امتیاز
در نهایت، The Sinking City 2 با وجود ضعف‌هایی در بخش گیم‌پلی، اثری قابل احترام در ژانر وحشت و ترس و بقا به شمار می‌رود. بازی ترسی از الهام گرفتن از آثار شاخص این سبک ندارد و با استفاده مناسب از آن‌ها، پیشرفت خوبی نسبت به نسخه اول داشته است. اگر از علاقه‌مندان این ژانر هستید، یک بار تجربه کردن The Sinking City 2 قطعاً پشیمانی به همراه نخواهد داشت.
